Hallo motorvrienden,
Vanaf de McDonald’s in Meppel rijden we direct het groen in, waar het Drents‑Friese Wold zich als een van de grootste aaneengesloten natuurgebieden van Nederland uitstrekt. Terwijl we de eerste kilometers maken, merken we hoe het landschap voortdurend wisselt tussen bos, heide, vennetjes en open zandplekken. Het geeft de rit meteen een ontspannen en ruimtelijk gevoel. Al snel komen we in het gebied van de Koloniën van Weldadigheid, waar in de 19e eeuw arme gezinnen uit de steden een nieuw bestaan kregen. De rechte wegen, de kleine koloniehuisjes en de historische gebouwen van Frederiksoord en Wilhelminaoord herinneren ons nog altijd aan die tijd. We passeren de oude tuinbouwschool, waar generaties ‘tuinhazen’ hun vak leerden, en zien de tuinen die nog steeds vrij toegankelijk zijn. Veel van deze plekken zijn inmiddels UNESCO‑werelderfgoed.
We rijden verder door dunbevolkt gebied, waar klinkerwegen, wildroosters en waarschuwingsborden voor loslopend vee deel uitmaken van het decor. Richting Terwisscha opent het landschap zich en komt het Drents‑Friese Wold echt tot leven. We sturen door stille bossen en langs heidevelden waar we zomaar wild kunnen zien oversteken. Het gebied ademt natuur en nodigt ons uit om het tempo wat te laten zakken en te genieten van de omgeving.
Wanneer we verder rijden richting Hoogersmilde verschijnt de enorme zendmast al van ver aan de horizon. Met zijn ruim 300 meter hoogte is het een markant punt in het landschap. Aan de voet ervan ligt een datacenter, een opvallend modern element midden in de natuur. Daarna voert de route ons naar Leggeloo, waar het charmante Ebbenhaëzer‑kapelletje staat, beter bekend als het klompenkerkje. Het kerkje was ooit zo klein dat de klompen buiten moesten blijven staan in een rek, totdat er in 1953 een voorportaal werd aangebouwd.
We vervolgen de rit door een landschap van weilanden, bosranden en kleine dorpen, typisch Drents in zijn eenvoud en rust. Verder naar het zuiden verandert het landschap merkbaar wanneer we het veengebied binnenrijden. De wegen worden rechter, de horizon wijder en de watergangen bepalen het ritme van het land. Het laatste gedeelte van de rit rijden we langs de provinciegrens van Drenthe en Overijssel en na zo’n 180 kilometer sturen komen we aan in De Wijk, een prettig dorp om de motor stil te zetten en de dag af te sluiten.
Met vriendelijke groet,
Philip Bosscher.
Gelieve voor de route de safety-rules door te lezen.
